Omdat elk mens verschillend is en dus ook z'n eigen sterke en zwakke kanten heeft, gaan wij er vanuit dat elke leerling een eigen benadering vraagt.

Dat betekent in de praktijk:

a. Voor elke leerling wordt bekeken of het rooster en de vakken voor de leerling geschikt zijn.
Alleen de onderbouw blijft als groep bij elkaar. Deze leerlingen hebben al veel om aan te wennen: wisselende lokalen, fietsen naar gym enzovoort. Dat zijn ze niet gewend van de basis- of s.b.o. school. Deze jongste groep krijgt in verhouding ook nog de meeste theorie.
Rond het 14e jaar van een leerling kijken we waar zijn/haar belangstelling naar uitgaat en waar hij/zij voor de toekomst wat aan heeft/of wat hij/zij nodig heeft.

- Voor een bepaald vak (bijvoorbeeld: metaal en lassen voor een leerling die iets met auto's wil doen en er aanleg voor heeft).
of
- Welke sociale vaardigheden iemand nodig heeft, leren samen in de pauzes een boterham te eten en koffie te bestellen bijv..
Voor het 15e jaar kijken we of een jongen/meisje al toe is aan stage en zo ja welke richting.

b. Wat voor de één geldt, hoeft niet voor de ander te gelden. Dit heeft te maken met het karakter en de situatie van elk kind. Als een leerling bij een groepsgesprek iets vertelt zul je in het ene geval aanmoedigen en in het andere geval afremmen. Soms werken we met een individueel beloning systeem.

In de loop van de schoolperiode zal er voor elke leerling wel eens een keer sprake zijn van zo'n individuele afspraak. Ze weten dat op den duur en accepteren dat wat voor de één geldt, nog niet voor de ander hoeft te gelden. Bij de toelating wordt de opvoedkundige benadering besproken en wordt een handelingsplan opgesteld.

Registratie
De vorderingen van het werk, werkstukken en opmerkingen over gedrag/sociaal emotionele ontwikkelingen worden bijgehouden in het leerlingvolgsysteem. Twee keer per jaar (indien nodig meerdere keren) wordt de leerling besproken.